Parknieuws

Nieuwe eigenaar van Café-Snackbar de Molenpolder

Interview met Mohammed Attaea van Cafe-Snackbar de Molenpolder

Door Sijmen

– Je bent net voor het eerst opa geworden, gefeliciteerd!

‘Dank je, het is prachtig! Ik hoop dat er nog meer kleinkinderen volgen.’

– Hoe vind je het op de Molenpolder?

‘Het is hier lekker rustig, weg uit de drukte van Overvecht. Het is gewoon fantastisch. ’s Ochtends kom ik hier graag naartoe. Dan zet ik een kop koffie, ga ik op het bankje voor de snackbar zitten en kom ik tot rust. Heerlijk!’

– Hoe gaat het met de zaak?

‘Het restaurant begint nu te lopen, maar de aanloop gaat niet vanzelf. Dat moet je opbouwen. We moesten de vergunningen nog rond krijgen. Daarom waren we ook een tijdje dicht. We hebben geflyerd in Westbroek, Tienhoven, Maartensdijk en op de parken. Mensen moeten ons nog gaan ontdekken, maar ook via-via komen mensen erachter, want mond-op-mond blijft de beste reclame.’

– Behalve de snackbar, heb je ook een restaurant. Wat is dat voor restaurant?

‘Het concept is vooral halal barbecue. Wij zijn het enige restaurant in Utrecht die dat aanbiedt. Voorheen moesten mensen daarvoor helemaal naar Rotterdam. En het restaurant is dus niet alleen voor moslims hè, iedereen is welkom! We serveren ook Marokkaanse soepen, tajine, couscous, pizza’s, noem maar op. Hopelijk wordt het schaatsen dit jaar, want ik heb gehoord dat het hier aan de overkant dan fantastisch is. Ik ben al bezig iemand te vinden die de beste erwtensoep maakt.’

– Je hebt ook een partyvergunning om ’s nachts feesten te geven. Zelfs doordeweeks. Daar maken sommige bewoners hier op de Molenpolder zich zorgen over vanwege hun ervaringen met eerdere uitbaters van het restaurant. Wat zijn je plannen? Kunnen we feesten verwachten tot diep in de nacht?

‘Dat gaat niet gebeuren. We zijn niet van plan om grote feesten te geven. We richten ons op gezinnen met kinderen, op families. En we schenken geen alcohol, hè. Dat maakt een groot verschil. We zijn geen plek waar mensen dronken worden en er steeds keiharde muziek aan staat. We zijn geen kroeg. Ik ben bovendien van plan om nog een extra halletje te maken dat het geluid naar buiten tegenhoudt. Ik let er speciaal op dat de muziek niet te hard staat, want ik wil niet dat mensen daar last van hebben. Het is voor mij echt héél belangrijk dat we niemand tot last zijn. En als iemand toch ergens last van heeft, iets wil opmerken of iets wil vragen, dan hoop ik echt dat ze gewoon binnenstappen en dat aan me vertellen. De deur staat voor iedereen open.’

Dus geen Marokkaanse bruiloften?

‘Haha, dacht je dat dat zou passen? Daar zijn we veel te klein voor, dat gaat niet werken. Nee echt, we hebben geen plannen in die richting.’

– Als het restaurant vol zit, wordt het ook druk op de parkeerplaats. Hoe zorg je dat de parkbewoners geen last krijgen van de bezoekers van het restaurant?

‘Ik wil dat niemand hinder ondervindt. Niet van het restaurant en ook niet van mijn klanten. Dat vind ik heel belangrijk. Ik begeleid mensen zelf terug naar hun auto en als het echt druk is, huur ik zo nodig iemand in die op de parkeerplaats de gasten naar binnen en naar buiten begeleid. De bewoners hier mogen geen last van ons ondervinden.’

– Wat vind je tot nu toe van de bewoners van de Molenpolder?

‘Ja, leuk! Je hebt mensen die groeten en die een babbeltje komen maken, dat is fantastisch. Er zijn ook mensen die me voorbijrijden en helemaal niet even zwaaien of knikken. Dat is ook goed. Hoe dan ook, ik groet wel en ik zal altijd blijven groeten, wat er ook gebeurt. Ik zou het leuk vinden als iedereen gewoon binnenkomt en me leert kennen. De buurtbewoners hier wil ik graag te vriend houden. Komt iemand wat te kort, is er iets? Gewoon aankloppen, de deur staat open, ik ben er toch.’

– Sta je ook open voor suggesties van bewoners, bijvoorbeeld over je producten?

‘Ja! Elk idee is welkom, dat vind ik heerlijk. Zoals laatst, toen kwam iemand die vroeg: heb je geen smulrol? Dus dan zeg ik: ‘Morgen ligt er een smulrol in de vitrine.’ En die lag er de volgende dag dan ook. Dus als mensen iets missen en ze geven dat aan, dan zorg ik dat het er komt.’

– Ga je ook Marokkaanse gerechten verkopen via de snackbar?

‘Ja, bijvoorbeeld soep, maar ook tajine met vlees, vis of vegetarisch en couscous. Stel, jij belt om drie uur ’s middags: ‘Mo, ik ben om half 6 klaar met werken en ik wil om half 7 eten, een tajine met groente en vlees.’ Dan zorg ik dat het om half 7 klaarstaat of dat ik het bij je langs breng.’

– Komt er ook een winkeltje?

‘Zeker, er komt een winkeltje. Bijvoorbeeld voor afwasmiddel, olie, kattenvoer, dingen die wel lang houdbaar zijn. En we willen ook een TNT postpunt worden.’

– En gezond eten, doe je daar ook aan?

‘Dat kan! Als mensen dat aangeven, dan zorg ik dat het er is. Dan moet het wel verkocht worden, natuurlijk. Maar ik wil ook veel vegetarisch aanbieden. We gaan met de tijd mee, want niet iedereen houdt van vlees.’

– Dan als laatste, wat is jouw favoriete eten eigenlijk?

‘Ik houd van alles. Ook van zuurkool. Ik heb bijna alles gegeten, ook wat niet mag van mijn geloof. Maar ja, daar keken we vroeger niet zo naar. Stamppot vind ik ook heerlijk.’